De gunst van eenzaamheid

Soledad, de enige die komt
als iedereen weggaat
De enige met wie ik kan huilen
Wie verwijt mij niet eens
Laat mij mijn hart luchten

Eenzaamheid, dat weet ik al een tijdje
Ik liep bij je weg
En ik brak de belofte om niet ongelukkig te zijn
En nu zit ik hier te huilen
Omdat je zoveel van hem houdt



Ga het zoeken waar je het ook vindt
En ruk hem uit het volk
Neem hem bij de hand en sluit jezelf op in je kamer
En breng het omhoog, laat het zakken, houd ervan, en als hij wil, scheur het dan uit elkaar
En laat hem dit ding voelen waardoor ik hier buiten adem ben
eenzaamheid eenzaamheid eenzaamheid
Doe me een plezier, ik smeek je
Laat hem voelen wat ik voel
eenzaamheid eenzaamheid eenzaamheid
Doe me een plezier, ik smeek je
En laat hem weten dat ik dol op hem ben
Eenzaamheid

Eenzaamheid, 's nachts gekleed
Of van duidelijkheid zeg je in mijn oor
Dat hij niet terugkomt, troost mij niet
Maar jij spreekt de waarheid



Ja, hou van hem als geen ander
Dat ik niet meer over de wereld wil weten
Herken familie niet
Moge hij geen leven zonder mij bedenken
Dat hij voor een kus minachting verdraagt



En laat hem dromen, gehuld in slapeloosheid
Mogen jouw kruimels hun vreugde zijn
Op mijn knieƫn huilend bedank ik je
Dan, alleen dan
Laat het hem weten, laat het hem weten
dat het dankzij mij is dat hij jou heeft
dat het door mij komt dat je voelt

eenzaamheid eenzaamheid eenzaamheid
Doe me een plezier, ik smeek je
Laat hem voelen wat ik voel
eenzaamheid eenzaamheid eenzaamheid
Doe me een plezier, ik smeek je
En laat hem weten dat ik dol op hem ben
Eenzaamheid, eenzaamheid, eenzaamheid