'The Summoning' van Sleep Token is een nummer dat duikt in de intense en vaak overweldigende aard van verlangen en aantrekkingskracht. De teksten suggereren een diep verlangen naar verbinding, zowel fysiek als spiritueel, met een andere persoon. De openingsregels, 'Ik heb een rivier die recht tegen je aan loopt', roepen een gevoel op van iets onstuitbaars en natuurlijks, zoals de stroom van een rivier, wat de kracht van de gevoelens van de verteller aangeeft. Het 'bloedspoor, rood in het blauw' zou de rauwe, diepgewortelde aard van deze emoties kunnen symboliseren, in contrast met de kalmte of het verdriet (blauw) dat anders aanwezig zou kunnen zijn.
Het refrein, met zijn herhaalde pleidooi 'Raise me up again / Take me past the edge', spreekt tot een verlangen naar transcendentie en een verlangen om iets te ervaren dat verder gaat dan het gewone. De verteller wil uit zijn huidige staat worden getild en 'de andere kant' laten zien, wat geïnterpreteerd kan worden als een metafoor voor een dieper, diepgaander niveau van begrip of ervaring binnen de relatie. De uitdrukking 'de smaak van het goddelijke' suggereert verder dat de verbinding die ze zoeken een spirituele of buitenaardse kwaliteit heeft.
Het nummer raakt ook aan thema's van twijfel en onzekerheid. De regels 'Heb ik je aangezien voor een teken van God / Of ben je echt hier om me af te wijzen?' druk de verwarring van de verteller uit over de vraag of hun gevoelens goddelijk geïnspireerd zijn of dat ze tot afwijzing worden geleid. Dit interne conflict voegt een laagje complexiteit toe aan het nummer, omdat het de dunne grens onderzoekt tussen spiritueel ontwaken en de mogelijkheid van liefdesverdriet. Uiteindelijk is 'The Summoning' een rijk tapijt van menselijke emoties, waarin de intensiteit van het verlangen en de kwetsbaarheid die daarmee gepaard gaat, worden vastgelegd.