Het nummer 'Once Upon a December', uitgevoerd door het personage Anastasia in de gelijknamige animatiefilm, is een aangrijpend stuk dat een diep gevoel van nostalgie en verlangen oproept. De teksten schetsen een beeld van verre herinneringen, gevuld met beelden van 'dansende beren, geschilderde vleugels' en 'een zilveren storm', wat een magische en bijna dromerige herinnering aan het verleden suggereert. De herhaalde regels 'Iemand houdt mij veilig en warm' brengen een gevoel van troost en bescherming over, dat vaak wordt geassocieerd met de kindertijd of een tijd van onschuld.
Het lied dient als verhalend instrument in de film, terwijl Anastasia, die haar geheugen kwijt is, haar verleden probeert samen te vatten. De 'figuren die gracieus dansen' en het 'lied dat iemand zingt' zijn fragmenten van haar verloren herinneringen die ze wanhopig probeert te bevatten. De melancholische toon van het nummer, gecombineerd met het refrein 'Once upon a December', benadrukt de afstand tussen het heden en de gekoesterde momenten uit het verleden. De zinsnede 'gloeiend vaag als een kooltje' suggereert dat deze herinneringen, ook al zijn ze zwak, nog steeds een warme en vitale plaats in haar hart innemen.
Cultureel gezien resoneert 'Once Upon a December' met iedereen die het bitterzoete gevoel heeft ervaren van het terugdenken aan een vervlogen tijd. Het weerspiegelt het universele menselijke verlangen om opnieuw verbinding te maken met onze geschiedenis en de dingen die ons dierbaar zijn. De beklijvende melodie en lyrische inhoud van het nummer zorgen voor een krachtige emotionele reactie, waardoor het een gedenkwaardig en ontroerend moment wordt in de film en voor het publiek.