'Diséñame' van Joan Sebastian is een oprechte ballad die ingaat op de thema's liefde, zelftransformatie en toewijding. De titel van het nummer, wat zich in het Engels vertaalt naar 'Design Me', vat het pleidooi van de zanger samen om gevormd te worden tot de ideale partner voor de persoon van wie hij houdt. De teksten drukken een diepe bereidheid uit om te veranderen en zich aan te passen in het belang van de geliefde, en benadrukken een diepgaand niveau van toewijding en het verlangen om de dromen en verwachtingen van de ander te vervullen.
Het lied begint met de erkenning dat de zanger misschien niet de perfecte persoon is waar zijn geliefde van droomde, maar dat hij zichzelf aanbiedt als canvas, klaar om gevormd te worden naar haar ideaal. Deze daad van het opgeven van je essentie ter wille van de liefde is zowel romantisch als aangrijpend, wat suggereert dat liefde ons kan inspireren om een betere versie van onszelf te worden. Het herhaalde refrein 'Diséñame' benadrukt de openheid van de zanger voor transformatie, of het nu door fysieke of emotionele aanpassingen gaat, om een harmonieuze relatie te bereiken.
Door het hele nummer heen illustreren metaforen als 'acórtame o alárgame las helaas' (mijn vleugels korter of langer maken) de bereidheid van de zanger om zijn ambities en vrijheden aan te passen om synchroon te zijn met zijn partner. Het altaar dat in het lied wordt genoemd, symboliseert een heilige ruimte van aanbidding, wat aangeeft dat de zanger zijn liefde hoog in het vaandel draagt. De teksten brengen de boodschap over dat men in ware liefde bereid is offers en veranderingen te brengen, niet uit verplichting, maar uit een oprecht verlangen om de geliefde vreugde en vervulling te brengen.