I
Ik kan helemaal niet ontspannen deze dagen
Ik al heel lang niet meer
Het lukt mij, maar waar ligt de grens? Waar ik sterf?
Ik ben gepauzeerd
Opgeschort als een verschijning
Zonder verhuisvoorwaarde
Ik ben alle leugens beu en vermoed dat ik het stuk dat ik heb gemist niet zal vinden
Ren dus niet met mij weg
Ik ben een verloren zaak, betaald om te gooien, het zachte gedrag, reik naar meer
De tijd heeft nooit echt aan mijn kant gestaan
Geen hemel voor de zonden van mijn trots
Nog even en het donkere uur lonkt en daar zal ik me verstoppen
Ergens voorbij de duisternis
Een lied in de nacht terwijl de lichtstralen uiteengaan
Het was weer een luie, wazige, ontnuchterende dag
Neem dus een minnaar mee in de vorm van een schaduwspel
Als muren maar konden praten, kijk dan op de klok, 2, nu 3
Ik raak in een coma die realiteit heet
Uitdagend, mijn oogleden weigeren te sluiten
Tenzij een droom een vals liedje speelt, stel dat het zo is
Slaapliedje in het donkere uur
Al mijn vijf zintuigen levend
Doof ons licht
Alleen de enige echte eenzame van mij
Wil onder de betovering van wonderen zijn
Verdwaald in een rijk met diamanten korst
Binnenkant van een juwelendoos geest
Ik wil wat tijd doorbrengen
Terwijl
Kijk recht in die ogen
Ik kan je nooit echt lezen
Ik zou een black-out krijgen als ik de kans kreeg om je adem te halen
En ik heb het geprobeerd
Ik ben gestopt
Ongevoelig voor pijn, ondankbaar
Een dienaar voor de verveelde en angstige mensen
En jij bent mijn deken, oh
Mijn brein is een puzzel en denkt: waarom ben ik zo?
Maar roem is een muilkorf en ik kan niet terugvechten
Ik steek een lucifer aan om de vlam te zien flikkeren
En bid dat mijn opkomst eindelijk sterft of sneller eindigt
Een pistool tegen mijn borst, maar het is niet voor mij
Triggervinger richting de puinhoop die ik mentaal heb gemaakt
Ik neem een shot, zet het glas neer en daal af in een droom
Waar niet elke minuut van mijn tijd achter een scherm zit
Herhalen
Slaapliedje in het donkere uur
Al mijn vijf zintuigen levend
Doof ons licht
Alleen de enige echte eenzame van mij
Wil onder de betovering van wonderen zijn
Verdwaald in een rijk met diamanten korst
Binnenkant van een juwelendoos geest
Ik wil wat tijd doorbrengen
Ergens voorbij de duisternis
Een lied in de nacht terwijl de lichtstralen uiteengaan, het is
Ergens achter de schaduwen
Een melodie die barstte onder een droevige gloed
Ergens, de krankzinnige en harteloze
Ik ben me er niet van bewust dat zij niet degenen zijn die hiermee beginnen
De ridderlijke worden verraderlijk en zelfs afschuwelijk
Toen zielig, belachelijk gemaakt, terwijl ik het nooit serieus nam
Op de een of andere manier draait de wereld
De maan blijft branden en de zon brandt nog steeds
Op de een of andere manier bleven we steken op 3
Alleen voor een nacht die een eeuwigheid kan duren
Op de een of andere manier, het hier en nu
Het smeekt om een ik die ik niet kan toestaan
Maar deze ziel en dit geluid
Is eeuwig, mijn wereld is het laatste waar ik aan denk
Slaapliedje in het donkere uur
Al mijn vijf zintuigen, levenloos
Doof ons licht
Alleen de enige echte eenzame van mij
Wil onder de betovering van wonderen zijn
Verdwaald in een rijk met diamanten korst
Binnenkant van een juwelendoos geest
Ik wil wat tijd doorbrengen
(Ik wil wat tijd doorbrengen)
(Ik wil wat tijd doorbrengen)