O'Sullivan Gilberts nummer 'Alone Again, Naturally' is een aangrijpende verkenning van eenzaamheid, wanhoop en de menselijke conditie. De teksten schetsen een levendig beeld van een man die worstelt met diepe droefheid en isolatie. Het lied begint met de hoofdpersoon die zelfmoord overweegt en zich verlaten en verbrijzeld voelt nadat hij in een kerk is opgestaan. Dit moment van intense emotionele pijn zet de toon voor de rest van het nummer en benadrukt de diepte van zijn wanhoop en het gevoel volkomen alleen op de wereld te zijn.
Naarmate het nummer vordert, denkt de hoofdpersoon na over hoe snel zijn leven is veranderd. De dag ervoor was hij opgewekt en optimistisch en keek hij uit naar de toekomst. De realiteit heeft echter een manier om illusies te verbrijzelen, en hij merkt dat hij het bestaan en de genade van God in twijfel trekt. Deze existentiële crisis voegt een extra laag toe aan zijn eenzaamheid, omdat hij zich niet alleen door mensen maar ook door een hogere macht in de steek gelaten voelt. Het terugkerende refrein 'Weer alleen, natuurlijk' onderstreept de onvermijdelijkheid en duurzaamheid van zijn eenzaamheid.
Het laatste couplet duikt in het verleden van de hoofdpersoon en vertelt over de dood van zijn ouders en het aanhoudende verdriet dat daarop volgde. De dood van zijn vader bracht hem in tranen, en door het overlijden van zijn moeder voelde hij zich nog meer geïsoleerd. Ondanks zijn pogingen om haar te troosten, bleef ze tot aan haar dood diepbedroefd. Deze persoonlijke geschiedenis van verlies en verdriet versterkt het thema van blijvende eenzaamheid en de moeilijkheid om troost te vinden. De melancholische toon en de introspectieve teksten van het nummer resoneren diep en vangen de universele ervaring op van je alleen voelen en de strijd om betekenis te vinden ondanks overweldigend verdriet.