'Soolaimon' van Neil Diamond is een nummer dat elementen van spiritualiteit, verlangen en een reis naar vervulling lijkt te vermengen. De teksten zijn enigszins cryptisch en herhalen het woord 'Soolaimon', dat in geen enkele bekende taal een duidelijke definitie heeft, wat suggereert dat het een term zou kunnen zijn die Diamond zelf heeft bedacht of een fonetische interpretatie van een woord uit een andere cultuur. De herhaling van dit woord, samen met de ritmische en melodische structuur van het lied, geeft het een gezangachtige kwaliteit, die bedoeld kan zijn om een gevoel van het spirituele of het mystieke op te roepen.
Het nummer spreekt over een 'God van mijn behoefte' en een 'Lord of my need', wat duidt op een diep verlangen naar iets dat verder gaat dan het materiële. Dit zou geïnterpreteerd kunnen worden als een zoektocht naar betekenis of een hogere macht, waarbij de ‘vrouw, zij danst voor de zon’ een aardse representatie van dit verlangen symboliseert of wellicht een muze die de hoofdpersoon inspireert op hun spirituele reis. De verwijzingen naar dag en nacht suggereren een volledigheid of een cyclus van het leven, waarbij de hoofdpersoon begeleiding en een pad zoekt ('Zoek de weg') naar wat zij waarnemen als hun thuis of hun ware plaats in het universum.
De beelden die in 'Soolaimon' worden gebruikt, zijn suggestief en rijk, met vermeldingen van rijden in de nacht, hoe de zon dag wordt en de vleugels van een vlo. Dit kunnen metaforen zijn voor transformatie, beweging en de kleine maar belangrijke krachten die ons door het leven voortstuwen. Het algemene thema van het nummer lijkt er een te zijn van zoeken en vinden, een zoektocht naar begrip en verbinding die zowel persoonlijk als universeel is. De muziek van Neil Diamond onderzoekt vaak thema's als liefde, verlangen en introspectie, en 'Soolaimon' past binnen deze traditie en biedt tegelijkertijd een meer enigmatisch en mondiaal beïnvloed geluid.