Santa Fe Klan's 'NO SON KLLE' met Duki en Peso Pluma is een nummer dat ingaat op de thema's straatgeloofwaardigheid, persoonlijke identiteit en loyaliteit aan je roots. De teksten, uitgebracht in een mix van Spaans en straattaal, weerspiegelen de ervaringen en perspectieven van de artiesten op het leven op straat, de drugshandel en het belang van trouw blijven aan jezelf te midden van deze uitdagingen.
Het nummer begint met een shout-out naar de barrios van Argentinië, waarmee een verbinding tot stand wordt gebracht tussen de artiesten en hun publiek. De herhaalde zinsnede 'Fúmala' zet een ontspannen toon en suggereert het gebruik van marihuana als een manier om met de uitdagingen van het leven om te gaan of erover na te denken. De kunstenaars vertellen over hun betrokkenheid op straat, met verwijzingen naar het verplaatsen van 'kilo's' en het zijn van de 'jefe de la venta' (baas van de verkoop), wat hun dominantie in de drugshandel aangeeft. Ondanks deze activiteiten is er een gevoel van onveranderlijke eigen identiteit, omdat ze beweren in de kern hetzelfde te blijven.
Het refrein 'Dicen que son, pero no son, no son de calle' (Ze zeggen dat ze dat zijn, maar dat zijn ze niet, ze zijn niet van de straat) dient als kritiek op degenen die pretenderen geloofwaardigheid op straat te hebben, maar het ontbreken authentieke ervaring. De kunstenaars drukken een beschermende houding uit tegenover hun familie, vooral hun moeders, en benadrukken de persoonlijke offers die in hun werk worden gebracht. Culturele referenties, zoals 'Futurama' en 'Avril Lavigne', worden gebruikt om hun huidige levensstijl en muzikale invloeden te illustreren. Het nummer is een bewijs van de veerkracht van de artiesten, het belang van familie en de authenticiteit van hun straatverhalen.