Dat huis op de heuvel is al lang verdwenen.
Nu woont ze in een caravan met een kunstgrasveld.
Ik heb drie kleine kinderen en niemand om te helpen.
Ik probeer mama en papa helemaal alleen te zijn.
Het is moeilijk om het fort in stand te houden als je een baan vasthoudt,
ze zou Peter beroven om Paul te betalen, maar hij is al beroofd.
Ze krijgt het eten op tafel, de kleren van de lijn.
Ze zou instorten en huilen, maar ze heeft geen tijd.
(Koor)
Ze moet sterk zijn,
het leven gaat door,
Ook al is het niets zoals ze het had gepland.
Het komt goed met haar,
Ik ga een manier vinden,
leven in niemandsland.
Zo nu en dan laat op de avond
ze denkt aan hoe het zou voelen om iemand stevig vast te houden.
En er is een man op het werk die haar blijft bellen.
Maar ze is nog niet klaar voor dat alles.
Ze doorzoekt nog steeds de as van een liefde die voorbij is,
op zoek naar een aanwijzing, proberend uit te vinden wat er mis is gegaan.
Het is niet altijd gemakkelijk, maar ze weet dat ze het moet proberen
elke keer dat ze in de ogen van haar baby's kijkt.
(Koor)