[Gram-gesprek]
Ik ken een meisje van een eiland
Ze onderscheidt zich van de massa
Ze houdt van de zee en haar mensen
Ze maakt haar hele familie trots
Soms lijkt de wereld tegen je
De reis kan een litteken achterlaten
Maar littekens kunnen genezen en zichtbaar worden
Waar je bent
De mensen van wie je houdt, zullen je veranderen
De dingen die je hebt geleerd, zullen je leiden
En niets op aarde kan zwijgen
De stille stem die nog steeds in je zit
En wanneer die stem begint te fluisteren
Moana, je bent zo ver gekomen
Moana, luister
Weet jij wie je bent?
[zee]
Wie ben ik?
Ik ben het meisje dat van mijn eiland houdt
Ik ben het meisje dat van de zee houdt
Het roept mij
Ik ben de dochter van het dorpshoofd
Wij stammen af van reizigers
Die hun weg over de hele wereld vonden
Ze bellen mij
Ik heb ons afgeleverd waar we zijn
Ik ben verder gereisd
Ik ben alles wat ik heb geleerd en meer
Toch roept het mij
En de oproep is er helemaal niet
Het zit in mij
Het is net als het getij, dat altijd valt en opkomt
Ik zal je hier in mijn hart dragen
Je zult me eraan herinneren
Wat er ook gebeurt, ik weet de weg
Ik ben Moana!