Olivia Rodrigo's 'Can't Catch Me Now' is een krachtig volkslied van veerkracht en onafhankelijkheid. De teksten schetsen een levendig beeld van iemand die een moeilijke situatie heeft overwonnen en zijn hervonden kracht bekendmaakt. De terugkerende beelden van bloed op de berg en tekens op de muur suggereren een strijd uit het verleden die zijn sporen heeft nagelaten, maar deze tekenen wijzen niet op een nederlaag; ze zijn eerder een bewijs van overleving en een gewonnen strijd.
Het refrein, met zijn herhaalde bewering dat 'je me nu niet kunt vangen', dient als een gewaagde verklaring van ontwijking en ontsnapping aan iemand of iets dat ooit macht over de zanger had. De verwijzingen naar 'in de bomen' en 'in de wind' zijn, roepen een gevoel van vrijheid en alomtegenwoordigheid op, alsof de zanger hun eerdere beperkingen heeft overstegen en nu een onaantastbare natuurkracht is. Het tempo van het nummer en de uitvoering van Rodrigo dragen waarschijnlijk bij aan dit gevoel van onstuitbare momentum.
De brug van het nummer verschuift de energie, waarbij de zanger waarschuwt dat ze 'als een storm je stad binnenkomen', wat een omkering van de rollen suggereert waarbij het ooit slachtoffer nu een formidabele aanwezigheid is om rekening mee te houden. De laatste regels van het lied reflecteren op de onverwachte uitkomsten van de strijd waarmee we te maken kregen, wat aangeeft dat de beproevingen tot groei en transformatie hebben geleid. Olivia Rodrigo, bekend om haar emotionele verhalen en pop-rock-gevoeligheid, gebruikt 'Can't Catch Me Now' om een boodschap van empowerment over te brengen en luisteraars aan te moedigen boven hun uitdagingen uit te stijgen en op zichzelf onaantastbaar te worden.