Conan Gray's 'Bourgeoisieses' is een satirische kijk op het verlangen om de sociale ladder te beklimmen en de levensstijl van de rijke elite te ervaren. De titel van het nummer zelf is een speelse draai aan het woord 'bourgeoisie', dat historisch gezien verwijst naar de middenklasse die de productiemiddelen bezit, maar in moderne context vaak de welvarende en bevoorrechte mensen vertegenwoordigt. Gray gebruikt de term 'bourgeoisies' om de weelde die met deze klasse wordt geassocieerd te overdrijven en te bespotten.
De tekst toont een verteller die het beu is om van lage klasse te zijn en fantaseert over het schijnbaar zorgeloze en luxueuze leven van de rijken. Het lied begint met de verteller die tv kijkt en hoort over de wandaden van de rijken, maar ondanks hun tekortkomingen streeft hij er nog steeds naar deel uit te maken van hun wereld. Deze ironie benadrukt de aantrekkingskracht van rijkdom en status, ook al is het duidelijk dat dit zijn eigen problemen met zich meebrengt. De herhaalde regel 'Ik wil bij de burgerij zijn' onderstreept het verlangen naar een leven vol feesten en extravagantie, een veel voorkomend thema in de popcultuur dat de fascinatie van de samenleving voor de rijken en beroemdheden weerspiegelt.
Het nummer raakt echter ook de donkere kant van dit streven. De vermelding van 'mannen in oorlog' en 'trek de armen' suggereert kritiek op de manier waarop de lagere klassen vaak de dupe worden van maatschappelijke problemen, terwijl de rijken geïsoleerd blijven. Het verlangen naar een ‘Maserati’ symboliseert de materialistische doelen die vaak dit verlangen naar opwaartse mobiliteit aandrijven. Door middel van pakkende melodieën en ironische teksten legt Gray de complexe emoties vast rond het nastreven van rijkdom en de maatschappelijke druk om zich aan een bepaalde levensstandaard te conformeren.