Het nummer 'Arabella' van Arctic Monkeys is een rijk tapijt van interstellaire beelden en romantische fascinatie. De teksten schetsen een beeld van een vrouw die zowel buitenaards als raadselachtig is, en de verteller boeit met haar kosmische allure. Het gebruik van beschrijvingen met ruimtethema's, zoals 'laarzen van interstellaire krokodillenleer' en een 'zilveren Barbarella-zwempak', suggereert dat Arabella niet zomaar een persoon is, maar een fantastische figuur die de enorme en mysterieuze kwaliteiten van het universum belichaamt. De verwijzing naar 'Barbarella' is bijzonder veelzeggend, omdat deze verwijst naar het sciencefictionfilmpersonage uit de jaren zestig dat bekend stond om haar seksuele bekwaamheid en futuristische avonturen, waardoor Arabella's verleidelijke en onaantastbare karakter nog meer wordt benadrukt.
Het refrein van het lied benadrukt de impact die Arabella heeft op de perceptie van de wereld van de verteller. De zonsondergang, een natuurlijk schouwspel, verbleekt in vergelijking met de schoonheid van Arabella. Deze hyperbolische vergelijking illustreert de diepte van de verliefdheid van de verteller, aangezien zelfs de mooiste aspecten van de natuur de aanwezigheid van Arabella niet kunnen evenaren. De herhaalde regels 'Misschien heeft het je geest en ziel aangeboord / Je weet het niet zeker' suggereren een bijna mystieke connectie tussen Arabella en de verteller, een die diepzinnig maar toch ongrijpbaar is, wat duidt op de mogelijkheid dat ze een onverklaarbare macht heeft over hem.
Arctic Monkeys, bekend om hun slimme woordspel en suggestieve verhalen, weven in 'Arabella' een verhaal dat zowel geworteld is in de fysieke wereld als verheven door het metafysische. De brug van het nummer, met verwijzingen naar 'biologische sigaretten' en 'Mexicaanse cola', brengt Arabella terug met beide benen op de grond en presenteert haar als een tastbare aanwezigheid met specifieke smaken en gewoonten. Toch schuilt er zelfs in deze alledaagse details een gevoel van verlangen en verlangen, omdat de verteller net zo dicht bij haar wil zijn als de objecten waarmee ze omgaat. Het lied vangt de essentie van verliefdheid, waarbij het object van verlangen zowel intiem bekend als oneindig mysterieus is, waardoor de luisteraar kan nadenken over de ware aard van Arabella's greep op de ziel van de verteller.